Wiek szkolny to czas szybkiego rozwoju dziecka – zarówno ciała, jak i głowy. Dziecko dużo się uczy, rośnie, rusza się i „łapie” kontakty z innymi, co ma wpływ na odporność. Żeby dało sobie z tym radę, potrzebuje dobrego wsparcia z jedzenia, a czasem też z suplementów. Najważniejsze witaminy dla dzieci w wieku szkolnym to: witamina D, C, A, E, K, witaminy z grupy B oraz kwasy omega-3. Odpowiednie ilości pomagają dbać o zdrowie, skupienie, mocne kości i dobrą odporność.
Dlaczego prawidłowa suplementacja witamin jest ważna dla dzieci w wieku szkolnym?
Dzieciństwo i okres nastoletni to czas, gdy organizm mocno pracuje. Dziecko rośnie, buduje tkanki, a mózg codziennie przetwarza wiele informacji. Szkoła to duży wysiłek: czytanie, pisanie, liczenie, rozwiązywanie zadań i działanie w grupie. Właśnie dlatego w tym wieku zapotrzebowanie na składniki odżywcze często jest wyższe.
Dodatkowo szkoła to częste kontakty z wirusami i bakteriami. Dochodzi też stres związany z nauką i relacjami z rówieśnikami. Dobra podaż witamin wspiera pracę układu nerwowego, trawiennego, odpornościowego i krwiotwórczego. To pomaga w rozwoju i zmniejsza ryzyko różnych problemów zdrowotnych.
Jakie czynniki wpływają na zapotrzebowanie dzieci na witaminy?
Zapotrzebowanie na witaminy nie jest zawsze takie samo. Zależy m.in. od wieku – im młodsze dziecko, tym szybciej rośnie. Znaczenie ma też tempo rozwoju, płeć (chłopcy często potrzebują trochę więcej niż dziewczynki) oraz styl życia. Dziecko, które trenuje sport, będzie miało inne potrzeby niż dziecko siedzące głównie przy biurku. Wiek szkolny zwykle oznacza dużo wysiłku umysłowego i często także fizycznego, więc potrzeby żywieniowe rosną.

Duży wpływ mają też nawyki żywieniowe. Wiele dzieci nie lubi warzyw, owoców albo ryb. Taka wybiórczość może prowadzić do braków, nawet jeśli dziecko je „wystarczająco dużo”. Stres, zmiana pory roku i przebyte infekcje też mogą sprawić, że organizm przez pewien czas potrzebuje więcej wybranych witamin.
Czy dieta szkolna pokrywa potrzeby witaminowe?
W teorii dobrze ułożona dieta powinna dostarczać wszystkiego, co potrzebne: warzyw, owoców, pełnych ziaren, nabiału, ryb i dobrego białka. W praktyce menu wielu dzieci wygląda gorzej: słodycze, szybkie przekąski, dania mocno przetworzone i brak czasu na regularne posiłki. Do tego część witamin może się „gubić” podczas gotowania czy pieczenia.
Problemem jest też wybredność. Dzieci często omijają zielone warzywa i ryby, a to produkty bogate w cenne składniki. W takiej sytuacji suplement może być dodatkiem do diety, a nie jej zamiennikiem. Dobrze, jeśli suplementacja jest przemyślana i – jeśli to możliwe – omówiona z pediatrą.
Które witaminy są najważniejsze dla dzieci w wieku szkolnym?
Jest wiele witamin i minerałów, ale kilka szczególnie mocno wpływa na zdrowie dziecka w wieku szkolnym. To one pomagają budować kości, wspierają odporność, ułatwiają skupienie i dbają o układ nerwowy.
Witamina D – rola w rozwoju kości i odporności
Witamina D jest bardzo ważna dla rosnącego dziecka. Pomaga w gospodarce wapniem i fosforem, więc wspiera budowę kości i zębów. Bez niej organizm gorzej wchłania wapń i fosfor z jedzenia, co u dzieci może prowadzić do krzywicy. Witamina D wpływa też na odporność – pomaga układowi immunologicznemu działać sprawnie i może zmniejszać ryzyko infekcji, a także części problemów alergicznych. Jej prawidłowy poziom jest też ważny dla pracy mózgu i układu nerwowego.
Główne źródło witaminy D to produkcja w skórze pod wpływem słońca. W Polsce jesienią i zimą słońca jest za mało, dlatego suplementacja witaminy D jest polecana prawie wszystkim dzieciom. Dla dzieci w wieku 1-10 lat często podaje się 600 j.m. dziennie, a młodzieży 11-18 lat 1000-2000 j.m. dziennie (maksymalnie do 4000 IU). Najlepiej dobrać dawkę razem z lekarzem.
Witamina C – wpływ na odporność i metabolizm
Witamina C (kwas askorbinowy) wspiera odporność i działa jako przeciwutleniacz, czyli pomaga chronić komórki przed uszkodzeniami. Bierze udział w tworzeniu kolagenu (ważnego dla skóry, kości, naczyń i dziąseł), a także w produkcji niektórych związków ważnych dla pracy organizmu. Pomaga też lepiej wchłaniać żelazo z jedzenia, co ma znaczenie w profilaktyce anemii.
Organizm nie produkuje witaminy C sam, więc trzeba ją dostarczać z jedzeniem. Dużo jest jej w: czerwonej papryce, brokułach, brukselce, czarnych porzeczkach, truskawkach, kiwi, cytrusach i natce pietruszki. Najlepiej podawać je na surowo, bo wysoka temperatura obniża ilość witaminy C. U większości dzieci dieta wystarcza, ale przy częstych infekcjach (np. jesienią i zimą) lekarz może rozważyć dodatkową suplementację.

Witamina A – wzrok i prawidłowy rozwój tkanek
Witamina A kojarzy się głównie ze wzrokiem i słusznie – jest potrzebna do prawidłowej pracy siatkówki i widzenia po zmroku. Ale jej rola jest szersza. Wspiera rozwój, pomaga w utrzymaniu dobrego stanu skóry i błon śluzowych (to jedna z pierwszych barier przed drobnoustrojami), a także wspiera odporność. Jest też potrzebna do prawidłowego rozwoju tkanek, w tym tkanki kostnej.
Źródła witaminy A to m.in. produkty z beta-karotenem (marchew, dynia, bataty, szpinak, brokuły, morele, brzoskwinie). Aktywna forma (retinol) występuje w produktach odzwierzęcych, np. w nabiale, jajkach i rybach. Różnorodna dieta pomaga dostarczać obie formy.
Witaminy z grupy B – koncentracja i układ nerwowy
Witaminy z grupy B mocno wspierają układ nerwowy i pomagają w pracy mózgu. Należą do nich m.in. B1, B2, B3, B5, B6, B7, B9 i B12. Są ważne dla myślenia, pamięci i koncentracji, co ma duże znaczenie w szkole. Wspierają też tworzenie połączeń między komórkami nerwowymi.
Witamina B12 jest szczególnie ważna dla nerwów i tworzenia czerwonych krwinek. Jej brak może prowadzić do anemii i problemów neurologicznych. Witamina B6 bywa łączona z lepszym snem i skupieniem. Witaminy z grupy B znajdziesz w mięsie, rybach, jajach i nabiale, ale też w strączkach, orzechach, produktach pełnoziarnistych oraz w części warzyw i owoców (np. banany, ziemniaki). Dzieci na diecie wegańskiej lub wegetariańskiej są bardziej narażone na niedobór B12, więc w takim przypadku suplementacja często jest potrzebna po konsultacji z lekarzem lub dietetykiem.
Witamina E i K – funkcje ochronne organizmu
Witamina E to przeciwutleniacz, który pomaga chronić komórki przed uszkodzeniami. Wspiera także błony komórkowe i pracę układu odpornościowego. Jej źródła to oleje roślinne (np. słonecznikowy, rzepakowy, oliwa), orzechy, migdały, nasiona oraz pełnoziarniste produkty zbożowe.
Witamina K jest znana głównie z wpływu na krzepnięcie krwi, ale ma też znaczenie dla kości – współpracuje m.in. z witaminą D przy mineralizacji. Występuje przede wszystkim w zielonych warzywach liściastych (jarmuż, szpinak, sałata, brokuły) oraz w fermentowanych produktach mlecznych.
Kwasy omega-3 – wsparcie mózgu i koncentracji
Kwasy omega-3 (głównie DHA i EPA) to ważne tłuszcze dla rozwoju dziecka. Są składnikiem mózgu i układu nerwowego, wspierają pamięć, koncentrację i samopoczucie. Wpływają też na rozwój wzroku, bo pomagają w dojrzewaniu siatkówki i obszarów mózgu związanych z widzeniem. Omega-3 wspierają również odporność i pomagają w komunikacji między komórkami.
Organizm wytwarza ich niewiele, więc trzeba je dostarczać z jedzenia. Najlepsze źródła to tłuste ryby morskie (łosoś, tuńczyk, sardynki), tran, olej lniany, orzechy oraz siemię lniane. Ponieważ ryby nie zawsze są często jedzone, suplement omega-3 dobrej jakości może być dobrym rozwiązaniem – po rozmowie z pediatrą.
Najczęstsze objawy niedoboru witamin u dzieci
Braki witamin u dzieci w wieku szkolnym mogą wyglądać różnie. Mogą wpływać na samopoczucie, wygląd, a także naukę i codzienne funkcjonowanie. Warto obserwować dziecko i reagować na sygnały, które się powtarzają.
Jak rozpoznać niedobory na podstawie zachowania i wyglądu?
Objawy mogą być mało konkretne, więc bez badań trudno mieć pewność. Mimo to pewne zmiany mogą podpowiadać, że czegoś brakuje. Długie zmęczenie, apatia, osłabienie, brak apetytu czy wolniejszy wzrost mogą wiązać się z niedoborem witamin z grupy B, witaminy D albo żelaza. Bladość, zawroty głowy i mrowienie kończyn mogą sugerować problem z witaminą B12.
Trudności z koncentracją, problemy z nauką i zapamiętywaniem mogą mieć związek z niedoborem witamin z grupy B, witaminy A lub omega-3. Częste infekcje, wolniejsze zdrowienie, łatwe siniaczenie czy krwawienie dziąseł bywają typowe przy niedoborze witaminy C. Suchość oczu, gorsze widzenie po zmroku oraz sucha, łuszcząca skóra mogą wskazywać na niedobór witaminy A. Skłonność do krwawień z nosa i siniaków bywa łączona z niską witaminą K. Jeśli coś niepokoi, najlepiej porozmawiać z pediatrą.
Skutki długotrwałego niedoboru poszczególnych witamin
Długie niedobory mogą prowadzić do poważnych skutków. Duży brak witaminy D może wywołać krzywicę, czyli osłabienie i deformacje kości. Bardzo niski poziom witaminy C (dziś rzadki) może skończyć się szkorbutem, z objawami takimi jak krwawienie dziąseł, osłabienie kości i problemy z gojeniem ran.
Niedobór witaminy B12, zwłaszcza u małych dzieci, jest szczególnie groźny – może prowadzić do anemii i ciężkich problemów neurologicznych, w tym opóźnienia rozwoju. Brak niacyny (B3) może powodować pelagrę (m.in. zmiany skórne, nudności, wymioty i obniżenie nastroju). Chociaż braki witaminy E czy B6 nie są częste, długotrwale mogą wpływać np. na osłabienie mięśni, gorszy wzrok, problemy ze snem czy zmiany skórne. Jeśli podejrzewasz niedobory, warto szybko skontaktować się z lekarzem.
Naturalne źródła witamin dla dzieci w wieku szkolnym
Najlepszą podstawą zdrowia dziecka jest urozmaicone jedzenie. To z posiłków organizm powinien brać większość witamin i minerałów. Witaminy z jedzenia zwykle wchłaniają się lepiej i „pracują” razem z innymi składnikami odżywczymi.
Produkty bogate w witaminę D, C, A i B
Aby dziecko dostawało dużo ważnych witamin, warto często sięgać po:
- Witamina D: tłuste ryby morskie (łosoś, tuńczyk, sardynki), tran, jajka, wątróbka (słońce pozostaje głównym źródłem).
- Witamina C: czerwona papryka, brokuły, brukselka, czarne porzeczki, truskawki, kiwi, cytrusy, pomidory, natka pietruszki.
- Witamina A: marchew, dynia, bataty, szpinak, brokuły, morele, brzoskwinie (beta-karoten) oraz nabiał, jajka i ryby (retinol).
- Witaminy z grupy B: mięso, ryby, jaja, nabiał, strączki, orzechy, produkty pełnoziarniste, ziemniaki, banany.
- Witamina E: oleje roślinne, orzechy, migdały, nasiona, pełnoziarniste zboża.
- Witamina K: zielone warzywa liściaste (jarmuż, szpinak, sałata, brokuły), fermentowane produkty mleczne.
- Kwasy omega-3: tłuste ryby morskie, olej lniany, orzechy włoskie, siemię lniane.

Jak komponować codzienną dietę dziecka?
Układanie codziennego menu dziecka wymaga cierpliwości i pomysłów. Najważniejsza jest różnorodność i zachęcanie do próbowania – bez przymusu.
Dodawaj jak najwięcej warzyw i owoców w różnych formach: surowe, surówki, sałatki, koktajle, dodatki do kanapek. Całe owoce i warzywa są lepsze niż soki, bo mają więcej błonnika, który wspiera trawienie i daje sytość. Soki mogą mieć dużo cukrów prostych, więc lepiej ograniczyć je do jednej porcji (ok. 100-120 ml) dziennie.
Wybieraj pełnoziarniste produkty zbożowe (razowe pieczywo, kasze, pełnoziarnisty makaron), bo dostarczają witamin z grupy B i błonnika. Dodawaj zdrowe tłuszcze (oliwa, olej rzepakowy), orzechy, nasiona, awokado. Dbaj o białko: chude mięso, ryby, jaja, nabiał, strączki. Zachęcaj do picia wody. Ogranicz słodycze, napoje gazowane i mocno przetworzone jedzenie, bo dają dużo kalorii, a mało wartości odżywczych.
Czy warto stosować suplementy? Kiedy sięgnąć po dodatki witaminowe?
Wiele osób zastanawia się, czy dziecko powinno brać suplementy. Najpierw zawsze jest dieta – suplement nie zastąpi normalnych posiłków. Ma jedynie uzupełnić braki.
Wskazania do suplementacji u dzieci
Są sytuacje, w których suplementy mają sens lub są potrzebne. Dotyczy to m.in. dzieci bardzo wybrednych, dzieci na dietach eliminacyjnych (np. wegańskiej, wegetariańskiej, bezmlecznej) oraz tych, które jedzą mało różnorodnie. Przy diecie wegańskiej szczególnie ważna bywa witamina B12, bo jej główne źródła to produkty odzwierzęce.
Suplementy mogą być też pomocne w okresach szybkiego wzrostu, dużego wysiłku fizycznego i nauki oraz w sezonie jesienno-zimowym. W polskich warunkach witamina D jest zalecana wielu dzieciom, szczególnie od września do kwietnia. Wskazaniem mogą być też problemy z wchłanianiem lub choroby, które zwiększają zapotrzebowanie na wybrane składniki. Jeśli dziecko często choruje, warto omówić to z pediatrą.
Ryzyko nadmiernej suplementacji
Braki witamin są złe, ale nadmiar też może szkodzić. Witaminy rozpuszczalne w tłuszczach (A, D, E, K) mogą odkładać się w organizmie, więc przedawkowanie jest groźniejsze. Witaminy rozpuszczalne w wodzie (B i C) są zwykle wydalane z moczem, ale bardzo duże dawki również mogą obciążać organizm.
Dlatego suplementację najlepiej prowadzić rozsądnie i po konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Lekarz może dobrać dawkę do wieku, masy ciała i stanu zdrowia, a czasem zleci badania krwi. Lepiej nie stosować suplementów „na wszelki wypadek” i trzymać się zaleceń. Warto też pamiętać, że niektóre składniki mogą wpływać na wchłanianie innych.
Jak wybrać najlepsze witaminy dla dzieci w wieku szkolnym?
W aptece i drogerii jest dużo produktów, więc wybór bywa trudny. Najlepiej kierować się składem, jakością i tym, czego faktycznie potrzebuje dziecko, a nie tylko reklamą czy popularnością.
Formy suplementów: tabletki, żelki, proszki czy krople?
Witaminy dla dzieci występują w wielu formach. Dla młodszych dzieci, które nie połkną tabletki, wygodne są krople lub syropy – łatwo odmierzyć dawkę i podać na łyżeczce albo dodać do napoju. Kapsułki twist-off (np. z witaminą D) też są praktyczne, bo można wycisnąć zawartość prosto do buzi.
Starsze dzieci często wolą żelki, tabletki do ssania czy lizaki, bo przypominają słodycze. Trzeba wtedy pilnować dawkowania, bo to nadal suplement, a nie cukierek. Proszki w saszetkach można rozpuścić w wodzie lub innym płynie. Formę wybierz tak, żeby dziecku było łatwo i bez stresu przyjmować suplement.

Na co zwrócić uwagę przy wyborze witamin dla dziecka?
Przed zakupem warto sprawdzić kilka rzeczy:
- Wiek i potrzeby dziecka: wybieraj produkt dopasowany do wieku i sytuacji zdrowotnej. Nie każda multiwitamina pasuje każdemu.
- Skład i dawka: czytaj etykietę. Lepiej unikać dużej ilości cukru, sztucznych barwników, konserwantów i zbędnych dodatków. Zwróć uwagę, czy dawki nie są przesadnie wysokie.
- Naturalne czy syntetyczne: część preparatów zawiera witaminy z ekstraktów roślinnych, część ma formy syntetyczne. Często mówi się, że te „z natury” bywają lepiej tolerowane, ale i tak najważniejsze są: dawka, jakość i potrzeba suplementacji.
- Producent: wybieraj firmy znane i sprawdzone, które dbają o jakość.
- Forma podania: dopasuj do dziecka. Witaminy A, D, E i K wchłaniają się lepiej z tłuszczem, więc warto podawać je przy posiłku lub wybrać formę w oleju.
Suplement to dodatek. Jeśli podejrzewasz niedobór, najlepiej skonsultować się z pediatrą, który może zlecić badania i podpowiedzieć najbezpieczniejsze rozwiązanie.
Ranking i opinie: top witaminy dla dzieci w wieku szkolnym dostępne w aptekach
W aptekach i drogeriach jest wiele preparatów dla dzieci. Poniżej znajdziesz przegląd popularnych opcji – z uwzględnieniem składu, formy i zastosowania. To może ułatwić wybór.
Multiwitamina dla dzieci: najczęstsze wybory rodziców
Multiwitaminy są często wybierane, gdy rodzic chce „pokryć” kilka składników naraz. Trzeba jednak pamiętać, że najważniejsze jest dopasowanie do potrzeb i rozsądne dawki.
- MyVita Multiwitamina Liquid (dla dzieci 3-10 lat): płyn o smaku mango. W 15 ml zawiera m.in. witaminę C, cholinę, bioflawonoidy cytrusowe, cynk, witaminę E, witaminy z grupy B, witaminę A, D3 (400 j.m.), biotynę, B12 i selen. Dobra opcja dla dzieci, które nie lubią tabletek.
- Centrum Junior (dla dzieci od 4 lat): tabletki do ssania o smaku cytrynowo-malinowym. Zawierają witaminy A, E, C, D3 (120 j.m.), witaminy z grupy B, kwas foliowy, niacynę, kwas pantotenowy oraz minerały (cynk, mangan, selen, żelazo). Plus za dodatek żelaza, ale witamina D jest w niskiej dawce.
- Visolvit Junior (dla dzieci od 3 lat): saszetki o smaku pomarańczowym lub truskawkowym. Jedna saszetka zawiera 400 j.m. witaminy D, witaminy z grupy B oraz wysoką dawkę witaminy A.
- Skoczylas Multiwitamina junior (dla dzieci od 3 lat): proszek o smaku owocowym do rozpuszczania w wodzie. Bez cukru, barwników i konserwantów. Zawiera witaminy (m.in. C, B), minerały (magnez, selen) oraz polifenole z pestek winogron.
- Nordic Naturals Nordic Berries (żelki): zawierają cynk oraz witaminy A, B, C, D3 i E. Bez mleka, glutenu i żelatyny, bez sztucznych barwników i aromatów, ale zawierają cukier.
- Goldfarmex Żelove Kids (żelki): „misie” z witaminami m.in. C, E, A, D i wybranymi witaminami z grupy B. Słodzone maltitolem, który przy nadmiarze może działać przeczyszczająco.
- Lilu Kids Multiwitamina (wegańskie żelki, od 3 lat): smak jeżynowy, bez żelatyny, oleju palmowego i sztucznych barwników. Zawierają 11 składników, ale mają też cukier i syrop glukozowy.
- Multi-Sanostol (syrop): lek z witaminami i wapniem. Stosowany przy niedoborach, większym zapotrzebowaniu oraz w czasie wzrostu. Opisywany jako wspierający apetyt i odporność.
Preparaty z omega-3, witaminami D i C – które wybrać?
Jeśli celem jest suplementacja konkretnych składników, najczęściej wybiera się omega-3 oraz witaminy D i C, bo mają duże znaczenie dla rozwoju i odporności.
- OmegaMarine Junior: żelki „rybki” z omega-3 i witaminami. Wspierają mózg, wzrost i odporność.
- Möller’s Omega-3 Rybki (różne smaki): popularne żelki w kształcie rybek (malinowe, owocowe, pomarańczowo-cytrynowe). Wspierają mózg, wzrost i odporność.
- Dr.Max Vitamin D Kids (kapsułki twist-off): witamina D3 w kapsułkach twist-off, łatwa do podania i odmierzania.
- Avitale K2 z D3 KIDS (krople): witaminy K2 (VitaMK7®) i D3 (400 IU) w oliwie z oliwek, co ułatwia wchłanianie. Często wybierane jako połączenie dla kości.
- D-Vitum 1000 j.m. (kapsułki twist-off): witamina D3 1000 j.m., dla dzieci od 1. roku życia, wygodna forma podania.
- Cebion (krople): lek do zapobiegania i leczenia niedoboru witaminy C, gdy dieta nie wystarcza.
- Dr.Max Betaglucan + Vitamin C: płyn z betaglukanem i witaminą C, stosowany jako wsparcie odporności.
- APOD3 ŻUJKI (kapsułki): suplement uzupełniający dietę w witaminę D3.
Co mówią opinie rodziców i ekspertów?
Rodzice często zwracają uwagę na formę (żelki, krople, tabletki) i to, czy dziecko chce dany produkt brać regularnie. Część osób opisuje poprawę odporności albo lepsze skupienie, ale takie obserwacje mogą zależeć od wielu rzeczy (dieta, sen, ruch, sezon infekcji).
Lekarze i dietetycy najczęściej podkreślają, że suplementy nie zastąpią normalnego jedzenia. Zachęcają też, by przed suplementacją (zwłaszcza przy podejrzeniu niedoborów) skonsultować się z pediatrą i w razie potrzeby zrobić badania. Zwracają uwagę na prosty skład, brak zbędnych dodatków i rozsądne dawki. To pomaga uniknąć zarówno niedoborów, jak i nadmiaru witamin.
FAQ – najczęściej zadawane pytania o witaminy dla dzieci w wieku szkolnym
Czy dzieciom potrzebne są dodatkowe witaminy przy zdrowej diecie?
Teoretycznie dobra, urozmaicona dieta powinna wystarczyć. W praktyce dzieci często jedzą wybiórczo, a szkoła i zajęcia dodatkowe utrudniają regularne, pełnowartościowe posiłki. Do tego dochodzi szybki wzrost i większy wysiłek umysłowy oraz fizyczny. Najczęściej omawianym suplementem u dzieci jest witamina D, bo w Polsce przez dużą część roku słońca jest za mało, by organizm wytwarzał jej odpowiednią ilość.
Jak rozpoznać, że dziecko potrzebuje suplementacji?
Do częstych sygnałów należą: stałe zmęczenie, osłabienie, częste infekcje, gorsza koncentracja i pamięć, słaby apetyt, bladość, wolne gojenie ran, krwawiące dziąsła, a także pogorszenie stanu skóry, włosów i paznokci. Jeśli takie objawy się powtarzają i dieta nie jest idealna, warto porozmawiać z pediatrą. Lekarz może też zlecić badania krwi i dobrać konkretne witaminy oraz dawki.
Jakie dawki witamin są bezpieczne?
Bezpieczna dawka zależy od wieku, wagi i stanu zdrowia dziecka. Nie warto przekraczać zaleceń, szczególnie przy witaminach A, D, E i K (rozpuszczalnych w tłuszczach), bo mogą się gromadzić w organizmie. Często podaje się witaminę D w dawce 600 j.m. dziennie u dzieci 1-10 lat i 1000-2000 j.m. u młodzieży 11-18 lat, z maksymalnymi dawkami do 2000 IU i 4000 IU odpowiednio. Witamina C bywa uznawana za bezpieczną w dawkach około 2 mg na kg masy ciała, a dla witaminy E bezpieczna dawka dla dzieci powyżej 9. roku życia to 7 mg dziennie. Najlepiej jednak ustalić dawkowanie z lekarzem.
Witaminę D można podawać o dowolnej porze dnia, ale dobrze robić to podczas posiłku z tłuszczem, bo wtedy wchłania się najlepiej.
Zostaw komentarz